Кенес Алимжан, OMIR

Аскак кайгым

Көзімнің мұңын көміп
Жаныма – тән, көрістім
Сезімнің уын көріп
Мен оны бал деп іштім

Өмірім бәс не деген?
Тағдырым тас төбеден:
«Тек сені жар қыл» десе,
Әсте көнем

О, менің, асқақ қайғым
Мен сені, рас, таппаймын
Ал, жолықпау мүмкін болса
Бас тартпаймын

Босамай тап шідерден
Шайқады есілдей мұң
Өзіңді жақсы көрген
Жанымды кешірмеймін